"Rodem Warszawianin, sercem Polak, a talentem świata obywatel"


Fryderyk Franciszek CHOPIN, najwybitniejszy polski kompozytor, urodził się w 1810 roku w Żelazowej Woli (ok. 50 km od Warszawy) w majątku hrabiostwa Skarbków. Jego ojciec, Mikołaj Chopin, z pochodzenia Francuz, mieszkał tam i pracował jako guwerner. Matka, Justyna z Krzyżanowskich, pochodząca z Kujaw była osobą bardzo muzykalną - grała na fortepianie i śpiewała. To ona była pierwszą nauczycielką muzyki małego Frycka, jak często nazywano go w domu. W parę miesięcy po urodzeniu się Fryderyka, rodzina Chopinów przeniosła się do Warszawy, gdzie Mikołaj Chopin objął posadę nauczyciela języka francuskiego w Liceum Warszawskim.

Żelazowa Wola

Rodzina Fryderyka Chopina

W wieku sześciu lat Fryderyk rozpoczął naukę gry na fortepianie u Wojciecha Żywnego. Wspólnie ze starszą siostrą Ludwiką muzykowali w domu, grywając na cztery ręce. Wkrótce pojawiły się również pierwsze próby kompozytorskie małego Frycka. Pierwsze utwory, Polonez B-dur i Polonez g-moll zapisane zostały ręką ojca. Okres nauki u Wojciecha Żywnego to także początek występów publicznych Fryderyka, który grywał w salonach arystokracji warszawskiej i brał udział w koncertach dobroczynnych.

Nauczyciele

Jako szesnastolatek Chopin rozpoczął studia w zakresie teorii kompozycji u Józefa Elsnera w warszawskiej Szkole Głównej Muzyki. W tym okresie bardzo znaczący wpływ na rozwój jego talentu miało obcowanie z pieśniami i tańcami ludowymi Mazowsza, Kujaw, Wielkopolski i Lubelszczyzny, którym z ogromnym zainteresowaniem przysłuchiwał się podczas wakacji spędzanych m.in. w Szafarni, Antoninie, Sannikach.
W 1826 roku młody pianista odbył swoją pierwszą zagraniczną podróż - do Berlina, a wkrótce także do Wiednia oraz do Drezna i Pragi. Mając lat dziewiętnaście Chopin ukończył studia muzyczne u profesora Elsnera. Zyskał ogromne uznanie swego pedagoga, który w raporcie dotyczącym uczniów napisał: "Chopin Fryderyk, trzecioletni, szczególna zdatność, geniusz muzyczny".
W październiku 1830 roku Chopin ostatni raz wystąpił przed publicznością warszawską. Dnia 2 listopada 1830 roku opuścił Warszawę na zawsze. Przyjaciele wręczyli mu na pożegnanie srebrny pucharek z grudkami ziemi rodzinnej. Fryderyk udał się najpierw do Drezna, następnie do Wiednia, Salzburga, Monachium i Stuttgartu. We wrześniu 1831 roku przybył do Paryża i jak wielu Polaków, w czasach gdy Polska była w niewoli, pozostał na emigracji we Francji. Tworzył tam utwory, w które włożył tęsknotę za krajem, ból serce Polaka - patrioty i które wkrótce przyniosły mu rozgłos europejski. Nie bez przyczyny kompozytor niemiecki Robert Schumann nazwał jego muzykę "armatami ukrytymi wśród kwiatów".